Op reis met Felicia da Costa

Wat beweegt iemand tijdens reizen, wat zijn gewoontes en favoriete plekken? Ik vind het altijd leuk om te lezen, het geeft me nieuwe inzichten en ideeen en ik krijg vaak meteen zin om weg te gaan. Daarom deze blogreeks: ‘Op reis met..’

Deze week gaan we op reis met Felicia van thetravellingtoddler.com. Zij ging met haar gezin op wereldreis. In zes maanden zagen ze geweldige plekken die al tijden op hun bucket list stonden.

Ik ben Felicia da Costa, getrouwd met Corné en moeder van Alba (5) en George (3). We wonen in Amsterdam en ik ben schrijver. Ik heb mijn eigen travelwebsite en heb gedurende onze wereldreis onder andere columns voor de Linda en The Mompany geschreven. Momenteel ben ik Contributing Editor bij TRVLBEES, een travel platform met stylish, family-friendly en green hotels en hideways , schrijf ik over Bonaire voor DolfijnGO en edit ik het komende boek van schrijfster Carolijn Braeken.

Jullie zijn op wereldreis geweest, hoe lang en waarheen?
Wij hebben ruim zes maanden gereisd. Vanuit Amsterdam vlogen we (met een paar dagen tussenstop in Singapore) naar Australië. Daar hebben we ruim twee maanden gereisd. Daarna trokken we verder naar Nieuw Zeeland, Argentinie, Chile en Uruguay!

Kostenplaatje…hadden jullie gespaard voor de reis of werkte een van jullie nog onderweg?
Beiden. We hadden de droom al heel lang dus hielden er rekening mee; daarnaast hebben we beiden op afstand gewerkt en projecten gedaan, dus dat was heel fijn!

Hadden jullie vooraf een hele route uitgestippeld of gingen jullie spontaan van de ene naar de andere plek?
Mijn man en ik hadden allebei een ‘wishlist’ dus daar hebben we een combinatie van gemaakt. Ik wilde heel graag naar de oostkust van Australië en naar Zuid-Amerika, en Corné droomde van Nieuw Zeeland. De lange vluchten en begin- en einddatum hebben we van tevoren vastgelegd, evenals de eerste accommodatie op ieder nieuw continent. Zo konden we er even ‘landen’ voordat we weer gingen reizen.

We wisten dus hoeveel tijd er tussen elke lange vlucht zat, zo zaten we 2 maanden in Australië en vlogen toen door naar Nieuw Zeeland. Daar hadden we 9 weken voor we doorvlogen naar Buenos Aires enz. Tussendoor hebben we veel spontaan geboekt en bedacht, wat heel romantisch klinkt maar in de praktijk vrij lastig is met twee kleine kindjes. Bovendien was het op veel plekken hoogseizoen- vind dan maar eens een leuk, schoon plekje voor minder dan de hoofdprijs.
We hebben ook wel eens dagen achter de computer gezeten om iets te vinden, en dat is niet echt ideaal als je met kindjes bent. Op de bonnefooi kan iets gemakkelijker als je alleen bent, of met zn tweetjes, daar zijn we wel achter!

Dit was een van de momenten dat we echt bijna gek werden van geluk. Samen, met onze kindjes, gezond en wel op een prachtige plek in Australië. Geen zorgen, geen stress, alleen maar heel erg gelukkig.

(over bovenstaande foto, rechts)

Andersom kom je soms door die ‘stress’ wel op plekjes die je anders nooit gevonden had, want je moet extra goed zoeken en vindt dan juist de ‘hidden gems’. Het last minute boeken bracht zowel blijde als tegenvallende verrassingen! Onverwachts prachtige Airbnb’s maar ook vreselijke plekken – als je zes maanden reist kun je nou eenmaal niet alles voor de hoofdprijs doen.

We hebben ook wel eens in de auto gezeten richting een nieuwe accommodatie, ruim vier uur rijden, die ineens dubbel geboekt bleek. Probeer dan nog maar eens iets nieuws te vinden, op een plek in the middle of nowhere, zonder wifi of gidsjes. Afgekloven nagels op de vloer, een disco als onderbuurman, vieze wc’s.. je komt het allemaal tegen. Alleen al daarom kwamen de meegenomen swaddles goed van pas, dan sliepen de kindjes tenminste in een semi- schoon bed die nacht.

Wat zijn de leukste plekken waar jullie geweest zijn?
Dat is een heel lastige vraag! Alles had charme en mooie kanten. Als we écht moeten kiezen? Dan zeg ik Byron Bay, Sydney en Santiago de Chile. Met name de laatste plek was echt dé verrassing van de reis- van tevoren hadden we niet bedacht erheen te gaan, en ik had niet perse een beeld van het land. Maar die stad is echt geweldig! Kleinschalig, schoon, extreem (kind)vriendelijk, heerlijk eten en lekkere wijnen, en je bent binnen twee uur op zowel het strand als hoog in de bergen. Waanzinnig!

Wat hoop je je kinderen mee te geven op reis?
Het gevoel van vrijheid. Kennis van andere talen en culturen. Blote voetjes, maandenlang. De cocoon van ons gezin waarin we zaten. Aanpassingsvermogen. Flexibiliteit. Puur geluk ervaren, ook (of misschien wel juist) in de kleine dingetjes.

Wat waardeer je het meest aan reizen met kinderen?
Dat je een tandje langzamer reist. Veel mensen zeiden dingen als ‘ aaah, ben je in Argentinië niet eens daar en daar geweest? Wat zonde…’ En hoezeer we ons daar in het begin door lieten opjagen, hoe opgelucht we waren toen we die druk hadden losgelaten. Je kán niet alles zien (met of zonder kinderen), en de dingen die we wel zagen hebben we veel bewuster en relaxter gezien. Het reizen met onze kinderen dwong ons af en toe een dag niks te doen, of om op een regenachtige dag taarten te bakken in plaats van wéér een wandeling te maken of bezienswaardigheid te bezoeken. Ontspannen is ook een kunst!

Het reizen met kinderen dwong ons af en toe een dag niks te doen, of om op een regenachtige dag taarten te bakken in plaats van wéér een wandeling te maken of bezienswaardigheid te bezoeken. Ontspannen is ook een kunst!

Zijn er ook nadelen aan reizen met kinderen?
Natuurlijk! Je moet veel meer rekening houden met hun jetlag, schema’s, slaapjes en ritme. Kinderen hebben vaak totaal andere behoeften tijdens een reis of vakantie dan wij als volwassenen – geef ze een emmer en een schepje en ze zijn uren zoet op het strand. Een museum daarentegen is vaak na een half uur saai, en eindeloze ‘hikes’ of bergbeklimmingen behoorden ook niet tot hun favorieten. Daarnaast heb je veel vaker slechte of korte nachten, ze worden onverwachts ziek of hebben soms gewoon geen zin in wéér een lange autorit of uitgebreide lunch.

Heb je last van heimwee? Wat mis je het meest als je op reis bent?
Nul, eerlijk gezegd. Natuurlijk misten we onze families soms, en de kindjes hun grootouders en eigen bed. Maar het was ook een heerlijke bevestiging dat we het zo fijn hebben met zn viertjes dat we weinig tot niets of niemand misten. De terugkeer was dan ook een enorme kater… Maar die eerste nacht weer thuis was wel een kleine troost, want er gaat niets boven je eigen bed!

Hoe ziet jullie ideale vakantiedag eruit?
Dat hangt totaal van de locatie af! In Byron Bay en op Bondi Beach werden we met zonsopgang wakker, dronken we rustig koffie, ging een van ons een uurtje sporten en vertrokken we daarna naar een van de geweldige stranden waar we bleven totdat het begon te schemeren. Naar huis, een glas wijn tijdens de zonsondergang en daarna uitgebreid koken en de kindjes naar bed brengen.

In Argentinië begonnen we de reis vlak buiten Buenos Aires, op een geweldige polo estancia (El Metejon) waar we wakker werden van het gehinnik van paarden en de dag begonnen met een ritje en daarna een duik in het zwembad, uitgebreide lunch, dan lekker niksen of een siesta houden, weer paardrijden en uiteindelijk de zon zien ondergaan boven de polovelden. Lekker eindeloos tafelen met de andere gasten en vroeg naar bed, en de volgende dag weer opnieuw! Zo had elke bestemming een eigen ritme en perfecte invulling…

Wat is jullie mooiste vakantie herinnering?
Dat zijn er eindeloos veel. Maar tijdens de laatste dagen in Argentinië verbleven we weer op El Metejon en maakten we met het hele gezin een rit te paard tijdens de zonsondergang. De stilte en prachtige natuur waren overweldigend, maar het meest ontroerd waren we allebei over het feit dat onze kleine kindjes (2 en 4) al zo groot waren dat we dit met z’n viertjes konden doen. Echt een moment van puur geluk!

Wat staat er nog op jullie Bucket list?
Deze reis smaakt naar zoveel meer…. Sowieso willen we weer terug naar Australie, Argentinie, Chile en Uruguay. Nieuwe bestemmingen op onze wishlist zijn Colombia, Zuid Afrika, Canada en Sri Lanka. Het reizen met je gezin is echt in alle opzichten geweldig; de quality time, de rust, het samen ontdekken en meemaken – elke bestemming is weer anders en dus uniek.

Je ultieme tip voor andere ouders (die misschien twijfelen over een verre reis, een langere reis of überhaupt reizen met kids).
Neem iets van thuis mee. Mensen verklaarden me voor gek, maar op letterlijk élke bestemming ging ik als eerste naar binnen om de slaapplekken van de kindjes in orde te maken. Eigen ‘swaddle’ over het bed, hun lievelingsknuffel op het kussen en favoriete boekjes of klein speelgoed naast het bed. Elke keer weer. Dat maakte dat ze zich net iets sneller thuis en veilig voelden, en dus beter sliepen en ontspannen waren.

Met twee jonge kids op reis, was het af en toe niet moeilijk qua eten? 
Heel moeilijk! Althans, Alba eet in principe echt alles dus dat ging goed, maar George is een lastige eter. Thuis is het al een opgave om hem aan het eten te krijgen, maar op reis nog meer. Hij heeft een aantal ‘klassiekers’ als rijst en pasta, en dat is eigenlijk overal wel te krijgen. Omdat we probeerden steeds in appartementen of via airbnb ergens te slapen konden we eigenlijk altijd wel wat koken, dat was fijn.

In Australie is overal wel goed en gezond eten te krijgen, in Nieuw Zeeland bleek dat (vooral op het Zuidereiland) nogal een opgave. Argentinië ademt vlees en pasta, maar na vier weken was zelfs George daar wel op uitgekeken! Chile is wat dat betreft weer wat gevarieerder, veel vis, fruit en groente, dus dat kwam goed uit, en in Uruguay hebben we bijna alleen maar gekookt en bij mensen thuis gegeten. Al met al was het zeker lastig af en toe, maar je wordt ook steeds creatiever (en soms ook wat minder kritisch…)!

Lange vliegreizen met kinderen, wat is je beste tip?
Zorg dat ze van tevoren gewend zijn aan koptelefoons, zodat je ze af en toe een filmpje kunt laten kijken op de ipad (wat ons betreft gaan alle regels en principes even op non-actief tijdens een lange reis! Laat ze op de ‘normale’ tijden hun slaapjes doen en neem wat speelgoed en/of kleurboeken mee. Vergeet ook niet hun lievelingssnacks in te pakken; van honger wordt niemand blij en veel keus biedt het vliegtuigmenu niet….

Houd bij aankomst zoveel mogelijk het schema van thuis aan, dan komen ze het snelst in hun nieuwe ritme. Ook belangrijk: probeer, als ze ’s nachts wakker worden door het tijdverschil, ze rustig in bed te houden in een donkere kamer. Praat zachtjes en leg uit dat het nacht is. Als je opstaat en de lichten aandoet en met ze gaat spelen duurt het veel langer voordat ze gewend zijn!

Wat is jullie beste manier om te dealen met jetlags?
Zie boven! Probeer zoveel mogelijk het normale ritme aan te houden en sta niet midden in de nacht op omdat iedereen klaarwakker is. Blijf rustig en stil, al ben je gebroken! Het lijkt eindeloos maar kinderen zijn in principe veel sneller gewend dat volwassenen- althans, dat was onze ervaring.

Hoe deed je het met pakken? Speelgoed, buggy? Veel, weinig?  
Tja… ik ben niet van het ‘travel light’ kamp, helaas. En omdat we naar zowel hitte als sneeuw zouden reizen, vond ik dat heel lastig. Vlak voordat we vertrokken spraken we vrienden die net een jaar over de wereld hadden gezworven, en zij raadde mij aan de belangrijke zaken toch écht gewoon mee te nemen. Je kunt zeggen wat je wil, maar je kent je eigen kinderen en gezin het best, en met die gedachte heb ik ook gepakt.

Dit betekende wel standaard overgewicht, dat klopt, maar ik had ook geen zin om op elke nieuwe bestemming meteen op zoek te moeten gaan naar regenkleding, mutsen, buggies, medicijnen enzovoort. Sommige dingen hadden we na een bepaalde locatie niet meer nodig, en dat stuurden we dan in een pakket naar huis (samen met de spullen die we onderweg gekocht hadden).

Sinterklaas vierden we bijvoorbeeld op de Whitsundays, en hoewel we het écht geminimaliseerd hadden, namen de cadeaus toch teveel ruimte in beslag, dus een gedeelte ging naar Amsterdam. Te klein geworden kleding lieten we achter en luiers kocht ik steeds voor een paar dagen. Ik liet de kinderen wel rompers en sokken delen, en probeerde onderweg regelmatig de was te doen. De buggy leek én bleek een onmisbaar item dus ik ben heel blij dat we die gewoon hebben meegenomen; we kochten hem ooit toen Alba een baby was, voor onze eerste reis naar Australië, ruim 5 jaar geleden, en ook dit half jaar heeft hij goed overleefd – sommige zaken zijn een investering dus meer dan waard!

Het ultieme reis gevoel is voor mij…
De zon op mijn huid voelen, onze kindjes op blote voetjes vies zien worden op het strand, een duik in de zee en ’s avonds rozig en onder het zand ‘thuis’ komen en met z’n vieren naar de zonsondergang kijken.

Als je morgen ergens naartoe zou kunnen vliegen of rijden dan ging je naar…
Curacao, Byron Bay en Santiago de Chile.

Noem 3 items die écht onmisbaar voor je zijn op reis:
Voor de kinderen: hun lievelingsknuffel, een goeie buggy en wetsuits!
Voor ons: een hangweegschaal (standaard de koffers wegen!), de medicijntas en notitieboekjes om herinneringen in op te schrijven.

Doe het!
Ga op reis met je gezin. Echt! Doe het. Het kost geld, moeite en energie, dat klopt. Maar het brengt zo ongelofelijk veel goeds, mooie herinneringen en prachtige momenten. We zouden het zo weer doen…

Bedankt Felicia, voor de geweldige inkijk op jullie wereldreis. Klinkt echt fantastisch! Ik krijg meteen zin om te vertrekken. Heel bijzonder dat jullie dit hebben kunnen doen. Ik ben benieuwd wat jullie volgende reis gaat worden en wens je veel reisplezier in de toekomst!

Je kunt Felicia volgen via haar website of op Instagram @thetravellingtoddleramsterdam

0

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge